foto Piotr Ślipiński

Udział w programach badawczych

Członek zespołu prowadzącego program monitoringu bieszczadzkiej populacji żubra.

Program obejmuje badania populacyjne (liczebność, dynamika i struktura populacji), oceny rozmieszczenia przestrzennego i preferencji siedliskowych, oraz monitoring genetyczny. Obecnie, głównym celem projektu jest ustanowienie i weryfikacja ostoi tego gatunku w ramach sieci Natura 2000.

Wybrane publikacje:

1. Perzanowski K., Wołoszyn A., Januszczak M. 2005. Wielkość ugrupowań w nizinnych i górskich populacjach żubrów. W: M. Hędrzak (ed.). Zmiany w populacjach ssaków jako pochodna dynamiki zmian środowiska. Akademia Rolnicza w Krakowie: 3-10.

2. Perzanowski K., Olech W., Januszczak M., Wołoszyn-Gałęza A. 2006. Ocena efektów introdukcji żubra w Bieszczadach. W: D. Anderwald (red.). Sposoby rozpoznawania, oceny i monitoringu wartości przyrodniczych polskich lasów. Studia i Materiały CEPL, 4: 201-212.

3. Perzanowski K., Januszczak M., Wołoszyn-Gałęza A. 2006. Stan i perspektywy rozwoju populacji żubrów bieszczadzkich. W: W. Olech (red.) Perspektywy rozwoju populacji żubrów. Artisco, Goczałkowice Zdrój: 63-70.

4. Perzanowski K., Wołoszyn - Gałęza A., Januszczak M. 2007. Charakterystyka ostoi żubrów w Bieszczadach. Abstr. X Ogólnopolskiej Konferencji Teriologicznej, 13 – 14.02.2007, SGGW Warszawa: 55.

5. Perzanowski K., Wołoszyn – Gałęza A., Januszczak M. 2007. Szlaki komunikacyjne a rozmieszczenie żubrów w Bieszczadach. In: Rola hodowli ex situ w procesie restytucji żubra. W. Olech (ed.), Ośrodek Kultury Leśnej w Gołuchowie 2007: 32-38.

6. Perzanowski K., Wołoszyn – Gałęza A., Januszczak M. 2008. Założenia do wyznaczenia ostoi żubra w Bieszczadach. European Bison Conservation Newsletter, Vol. 1:79-86. 

7. Perzanowski K., Wołoszyn-Gałęza A., Januszczak M. 2008. Indicative factors for European bison refuges at Bieszczady Mountains. Annales Zoologici Fennici 45: 347 - 352. 164. 

8. Perzanowski K., Wołoszyn-Gałęza A., Januszczak M. 2008. Funkcjonowanie populacji dużych ssaków na tle struktury lasów bieszczadzkich na przykładzie populacji żubra. Roczniki Bieszczadzkie 16: 361 – 374.